Η «απολογία» του Peter Young

Ο Peter Daniel Young πέρασε 7 χρόνια ως φυγάς, μετά από δίωξη που του ασκήθηκε το 1998 για επιδρομές σε εκτροφεία γούνας στην Αϊόβα, τη νότια Ντακότα και το Ουισκόνσιν το 1997. Ο Peter συνελήφθη το 2005 στο Σαν Χοσέ και καταδικάστηκε σε διετή φυλάκιση. Αποφυλακίστηκε το Φεβρουάριο του 2007.

Ακολουθεί μια σύνοψη από ό,τι ανέφερε ο Peter Υοung στην «απολογία» του στο δικαστήριο.

Αυτή είναι η στιγμή που ο κατηγορούμενος δηλώνει τη μεταμέλειά του για τα εγκλήματα που έκανε, οπότε επιτρέψτε μου να το κάνω αυτό επειδή λυπάμαι για κάποια πράγματα. Είμαι εδώ σήμερα για να καταδικαστώ για τη συμμετοχή μου στην απελευθέρωση μινκ από έξι εκτροφεία γούνας. Λυπάμαι που ήταν μόνο έξι. Είμαι επίσης εδώ σήμερα για να καταδικαστώ για τη συμμετοχή μου στην απελευθέρωση 8.000 μινκ από εκείνα τα εκτροφεία. Λυπάμαι που ήταν μόνο 8.000. Από ότι έμαθα από αυτά τα έξι εκτροφεία, μόνο δύο έχουν σταματήσει τη λειτουργία τους. Λυπάμαι που ήταν μόνο δύο.

Περισσότερο από όλα, λυπάμαι για τις αναστολές μου, γιατί οποιαδήποτε ζημιά κι αν κάναμε σε αυτές τις επιχειρήσεις, εάν αυτά τα εκτροφεία έμειναν όρθια, και εάν έστω κι ένα ζώο αφέθηκε πίσω, τότε αυτό που κάναμε δεν ήταν αρκετό. Δεν επιθυμώ να επικυρώσω αυτή τη διαδικασία ικετεύοντας για έλεος ή να επικαλεστώ τη συνείδηση του δικαστηρίου, επειδή ξέρω πως εάν αυτό το σύστημα είχε συνείδηση δεν θα ήμουν εγώ εδώ και στη θέση μου θα ήταν όλοι οι χασάπηδες, οι ζωοτόμοι και οι εκτροφείς γούνας του κόσμου.

Ακριβώς όπως θα παραμείνω ανυπότακτος σε αυτό το δικαστήριο – που θα με δει να φυλακίζομαι για μια πράξη συνείδησης – θα αρνηθώ επίσης στους εκτροφείς γούνας σε αυτή την αίθουσα την ευχαρίστηση να με δουν να λυγίζω μπροστά τους.

Σε αυτούς τους ανθρώπους εδώ πέρα των οποίων τα υπόστεγα επισκέφτηκα το 1997, επιτρέψτε μου να σας πω άμεσα για πρώτη φορά, πως ήταν ευχαρίστηση μου να επιτεθώ στα εκτροφεία σας και να ελευθερώσω τα ζώα που κρατούσατε αιχμάλωτα. Είναι σε εκείνα τα ζώα που απαντώ, όχι σε εσάς ή σε αυτό το δικαστήριο. Θα θυμάμαι για πάντα εκείνες τις νύχτες στην ιδιοκτησία σας ως την πιο ικανοποιητική εμπειρία της ζωής μου.

Και σε εκείνους τους εκτροφείς ή άλλους αγρίους που ίσως διαβάσουν τα λόγια μου στο μέλλον και χαμογελάσουν για τη μοίρα μου, απλά να θυμάστε: Έχουμε ωθήσει περισσότερους από εσάς στη χρεοκοπία από όσους απελευθερωτές έχετε βάλει εσείς στη φυλακή. Μην το ξεχνάτε αυτό.

Να ευχαριστήσω όλους μέσα στο δικαστήριο που ήρθαν να με υποστηρίξουν σήμερα. Είναι η
τελευταία μου επιθυμία πριν από τη φυλακή, ο καθένας από εσάς να πάει σε ένα κοντινό εκτροφείο γούνας απόψε, να κόψει τους φράχτες και να ανοίξει όλα τα κλουβιά.

Αυτά.

Peter Young

source http://antispe-gr.blogspot.com/2009/10/peter-young.html

Ο ρουφιάνος Τζέηκομπ Φέργκιουσον (πρώην μέλος του ELF)

Σήμερα περπατάει έξω από τη φυλακή, αφού κάρφωσε τους συντρόφους/ισσές του και έγινε ρουφιάνος του FBI, στα πλαίσια της επιχείρησης “Backfire”. Δέκα άτομα έχουν διωχθεί λόγω της συνεργασίας του με τους μπάτσους, ενώ άλλοι ακόμα κρύβονται για να μη συλληφθούν.

Δε δίστασε αυτό το κατάπτυστο υποκείμενο να δώσει και συνέντευξη στο CNN …

Θεωρήθηκε απο τους επικεφαλής των εμπρηστών του Earth Liberation Front (Μέτωπο Απελευθέρωσης της Γης) στις βορειοδυτικές ΗΠΑ. Αναμείχθηκε σε πάνω από 20 εμπρησμούς, έχει τις περισσότερες κατηγορίες απ’ οποιονδήποτε άλλο. Είναι έξω τώρα, όμως, γιατί έγινε πληροφοριοδότης της κυβέρνησης το 2004. Φόρεσε κοριό και παγίδευσε τους φίλους του να κάνουν δηλώσεις σχετικά με τις πράξεις αυτές. Το Δεκέμβριο του 2005 συνελήφθησαν έξι άτομα, άλλοι δύο δέχτηκαν να συνεργαστούν με τις αρχές, κι ένας άλλος φέρεται να αυτοκτόνησε.

Όπως συνομολογεί και η κυβέρνηση, αυτός είναι ο μόνος λόγος που το FBI και το Υπουργείο Δικαιοσύνης κατάφεραν να διώξουν ποινικά την ομάδα των ακτιβιστών που το FBI ονόμαζε “Η Οικογένεια” (”The Family”). Χωρίς το Φέργκιουσον, τίποτα δε θα γινόταν. “Ήταν σημαντικό” είπε ο βοηθός Εισαγγελέα Κερκ Ένγκνταλ.

Το FBI ήταν ανίκανο να κυνηγήσει το Μέτωπο Απελευθέρωσης της Γης και το Μέτωπο Απελευθέρωσης των Ζώων. Είχαν κάποιες επιτυχείς διώξεις, που δε θα προχωρούσαν ποτέ χωρίς κάποια “καρφιά”. Είναι μέρος της “διαδικασία των 7 σημείων” για την καταδίκη ακτιβιστών σαν “τρομοκρατών” (ενδεικτικά αναφέρονται: 1. η ταμπέλα του “τρομοκράτη”, 2. οι τυχαίες συγκυρίες, 3. η χρήση πληροφοριοδοτών ή “καρφιών”, 4. η καλλιέργεια και άλλων ρουφιάνων, 5. η ώθηση στο “συμβιβασμό”, 6. η νομική ενίσχυση για την “τρομοκρατία”, 7. η προώθηση των “αντι-τρομοκρατικών” επιτυχιών στα ΜΜΕ)

Ο Φέργκιουσον πρόσφατα έδωσε και “αποκλειστική” συνέντευξη στο CNN για το θέμα, κρύβοντας με μαντήλι το κεφάλι του, για να μη φανεί το τατουάζ που έχει στο μέτωπό του. Δικηγόροι και άλλοι συγκατηγορούμενοί του αναφέρουν ότι είναι εθισμένος στα ναρκωτικά, πράγμα που έκανε πιο εύκολη και τη συνεργασία του με τους μπάτσους.

Τον περασμένο Ιούνιο έφαγε 5 χρόνια με αναστολή, ενώ οι υπόλοιποι καταδικάστηκαν σε 3-13 χρόνια κάθειρξης, με το χαρακτηρισμό “τρομοκράτες”, ενώ ένας απ’ αυτούς βρίσκεται σε μυστικές φυλακές στο έδαφος των ΗΠΑ .

Κάποια από τα σχόλια που δημοσιεύτηκαν σε αμερικανικές ιστοσελίδες για τα δικαιώματα των ζώων και της φύσης:

1. Τον περιφέρουν όπως ένα λιοντάρι στο τσίρκο – “κοιτάχτε τι πετύχαμε, έχει αδρανοποιηθεί”

2. Δεν είναι ένας πόλεμος στην τρομοκρατία, αλλά ένας πόλεμος ενάντια στη φύση και σ’ αυτούς που την προστατεύουν.

3. Τι μίζερη συνέντευξη. Δεν αμφιβάλλω ότι αυτός ο τύπος “ψήθηκε” να ρουφιανέψει αλλά δεν είναι ότι “έπρεπε” να το κάνει. Εϊμαι σίγουρη ότι του είπαν στην ομάδα του χίλιες φορές ότι δεν “δίνεις” τους συηντρόφους σου. Ηθελημένα και εν γνώσει θυσίασε τους άλλους για να σώσει το τομάρι του από κάποια χρόνια στη φυλακή και θα καταγραφεί στην ιστορία σαν “καρφί”. Πρέπει να είναι πολύ μίζερο να είσαι σαν κι αυτό τον τύπο και ακόμη χειρότερα να έχεις προδοθεί από ένα “φίλο” όπως πρόδωσε αυτός τους ανθρώπους που τον εμπιστεύονταν.

Μια λίστα ενεργειών που αποδίδονται στο Φέργκιουσον και την ομάδα του (κυρίως πράξεις του ELF), δεν περιλαμβάνονται μη-εμπρηστικές ενέργειες, όπως η απελευθέρωση ζώων από φάρμες:

• 28/10/1996: εμπρησμός και βανδαλισμοί στη Δασική Υπηρεσία των ΗΠΑ στο Μάριον, Όρεγκον.

•21/7/1997: εμπρησμός στην εταιρία συσκευασίας κρέατος Cavel West στο Ρέντμοντ, Όρεγκον. Ζημιές: πάνω από 1 εκ. δολάρια.

•30/11/1997: εμπρησμός σε Κρατικό Γραφείο Διαχείρισης της Γης στο Χάρνει, Όρεγκον. Ζημιές: 474.000 δολάρια.

•21/6/1998: εμπρησμός σε εγκαταστάσεις του Υπουργείου Γεωργίας στην Ολύμπια. Ζημιές: περίπου 1.200.000 δολάρια.

•11/10/1998: απόπειρα εμπρησμού και βανδαλισμού στο Κρατικό Γραφείο Διαχείρισης της Γης στο Ροκ Σπρινγκς, Γουαϊόμινγκ.

• 19/10/1998: εμπρησμός στο χιονοδρομικό κέντρο Vail sto Βάιλ, Κολοράντο. Ζημιές: 12.000.000 δολάρια.

•30/10/1998: εμπρησμός στο Σταθμό Ρέιντζερ του Όκριτζ της Δασικής Υπηρεσίας στο Λέιν, Όρεγκον. Ζημιές: 5.300.000 δολάρια.

•27/12/1998: εμπρησμός στη Δασική Βιομηχανία των ΗΠΑ στο Τζάκσον, Όρεγκον. Ζημιές: 500.000 δολάρια.

•9/5/1999: εμπρησμός στην εταιρία κρέατος Childers Meat στο Λέιν, Όρεγκον. Ζημιές: υπολογίζονται σε 1.200.000 δολάρια.

•25/12/1999: εμπρησμός στην εταιρία παραγωγής ξυλείας Boise Cascade στο Πολκ, Όρεγκον. Ζημιές: περίπου 1.000.000 δολάρια.

•30/12/1999: σαμποτάζ σε γραμμή υψηλής τάσης της εταιρίας Bonneville κοντά στο Μπεντ, Όρεγκον.

•6/9/2000: εμπρηστικές βόμβες εκτοξεύονται στο Αστυνομικό Τμήμα του Γιουτζίν, Δυτικό Πανεπιστήμιο.

•2/1/2001: εμπρησμός στην εταιρία Superior Lumber (ξυλεία/κουφώματα) στο Ντάγκλας, Όρεγκον.

•30/3/2001: εμπρησμός στην αντιπροσωπεία Chevrolet Joe Romania στο Γιουτζίν. Ζημιές: 1.000.000 δολάρια.

•21/5/2001: εμπρησμός στις φάρμες Jeferson στο Κολούμπια, Όρεγκον. Ζημιές: πάνω από 1.000.000 δολάρια.

•21/5/2001: εμπρησμός στο Φυτοκομικό Εργαστήριο του Πανεπιστήμιου της Ουάσιγκτον στο Σιάτλ. Ζημιές: μεταξύ 1.500.000 και 2.000.000 δολάρια.

•15/10/2001: εμπρησμός στο Γραφείο Διαχείρισης της Γης στο Λίτσφιλντ, Καλιφόρνια. Ζημιές: περίπου 85.000 δολάρια.

Δημοσιεύτηκε από Αναρχικό Πυρήνα ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

source Ο ρουφιάνος Τζέηκομπ Φέργκιουσον (πρώην μέλος του ELF)

Ο μύθος του «μετανάστη-εγκληματία»

Μια έρευνα του Ινστιτούτου Πολιτικής Κοινωνιολογίας του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ) έρχεται να διαλύσει το μύθο του μετανάστη-εγκληματία, καθώς όπως δείχνει η έρευνα είναι δημιούργημα ενός φαντασιακού επιπέδου και όχι του πραγματικού.

Στην έρευνα με τίτλο «Επιχειρηματικότητα, Κίνδυνοι και Ανταγωνισμός στο Ιστορικό Κέντρο της Αθήνας», ερωτήθηκαν επιχειρηματίες, από 24-65 ετών, και κατέδειξαν ως κύριους δράστες εγκλημάτων, μεικτές ομάδες Ελλήνων και αλλοδαπών, κατά δεύτερο λόγο τους Έλληνες και τέλος τους αλλοδαπούς.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο τρίγωνο που σχηματίζουν οι οδοί Μητροπόλεως- Πειραιώς- Πλατεία Ομονοίας- Πανεπιστημίου- Πλατεία Συντάγματος, ενώ οι επιχειρήσεις που αποτέλεσαν το δείγμα της έρευνα είναι οι πλέον αντιπροσωπευτικές του βασικού κορμού της ελληνικής οικονομίας και ανταποκρίνονται στην εικόνα της ελληνικής μικρομεσαίας επιχείρησης.

Συνολικά πραγματοποιήθηκαν 1232 επαφές και 850 συνεντεύξεις, εκ των οποίων οι 730 δραστηριοποιούνται στο Ιστορικό Κέντρο της Αθήνας και οι 120 σε τέσσερις διαφορετικές ελέγχου, και διαπιστώθηκε ότι οι επιχειρηματίες σε ποσοστό 52% δηλώνουν ότι έχουν υποπέσει στην αντίληψή τους κρούσματα επιθέσεων κατά προσώπων στη περιοχή του καταστήματός/επιχείρησής τους. Το 65.5% δηλώνει ότι αυτές οι επιθέσεις γίνονται κυρίως για κλοπή/ληστεία, ενώ το 24% για χρήματα ή οικονομικούς λόγους.

Οι ερωτηθέντες υποστηρίζουν ότι οι δράστες των επιθέσεων ανήκουν κυρίως σε μεικτές ομάδες Ελλήνων-αλλοδαπών (51% των απαντήσεων), κατά δεύτερο λόγο είναι αλλοδαποί (22.3%) και κατά τρίτο λόγο Έλληνες (11.3%). Για τα αδικήματα κατά της περιουσίας οι επιχειρηματίες και σε ποσοστό 58% (μεγαλύτερο του προηγούμενου για τα αδικήματα κατά προσώπων) δηλώνουν ότι οι δράστες ανήκουν κυρίως σε μικτές ομάδες Ελλήνων- αλλοδαπών (49,5%) κατά δεύτερο λόγο είναι αλλοδαποί (15.9%) και κατά τρίτο λόγο Έλληνες (12.5%).

Όταν όμως περνάμε από το φαντασιακό στο πραγματικό επίπεδο, δηλαδή στους επιχειρηματίες που έχουν υποπέσει θύμα κάποιας παράνομης ενέργειας, αδικήματος προσβολής ή επίθεσης (40%) τότε τα στοιχεία αλλάζουν. Οι μικτές ομάδες Ελλήνων-αλλοδαπών βρίσκονται και πάλι στη πρώτη θέση, όμως στη δεύτερη θέση δεν βρίσκονται πλέον οι αλλοδαποί, αλλά οι Έλληνες (25.5%) και κατά τρίτο λόγο οι αλλοδαποί (16%).

«Καλλιεργείται η έμμεση θυματοποίηση, όπου το φαντασιακό επιδρά στο πραγματικό. Αυτό εξαρτάται από το πως έχει διαμορφωθεί το συλλογικό ασυνείδητο, μέσα από την κουλτούρα», τονίζει η Ιωάννα Τσιγγάνου, υπεύθυνη της έρευνας και διδάκτωρ κοινωνιολογίας του Εγκλήματος.

Πηγή: Αυγή

http://kiko.squat.gr

ΛΑ.Ο.Σ.: Όταν ένα κόμμα είναι φασιστικό…το δείχνει και στο σύμβολό του!

Γνωρίζετε φυσικα το σύμβολο του ΛΑΟΣ.
Είστε Χριστιανοί Ορθόδοξοι και αυτό που βλέπετε είνα ένας σταυρός.
Εκεί βεβαίως σας παραπέμπει και η ονομασία Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός.
Ε λοιπόν σας γέλασαν! Είναι μια οφθαλμαπάτη. Δείτε πώς περιγράφει ο ΛΑ.Ο.Σ. το σύμβολό του στο καταστατικό του κόμματος:

“ΕΜΒΛΗΜΑ – ΤΙΤΛΟΣ
Άρθρον 4ον: Το εν λόγω Κόμμα φέρει τον τίτλο «ΛΑΪΚΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ» και εν συντμήσει «ΛΑ.Ο.Σ.», έχει δε ως έμβλημα το χρησιμοποιηθέν στις Εθνικές Εκλογές της 7ης Μαρτίου 2004 και στις Ευρωεκλογές της 13ης Ιουνίου 2004. Το έμβλημα του Κόμματος αποτελείται από τέσσερα λευκά βέλη, εις το νοητόν σημείον συμπτώσεως των οποίων ευρίσκεται πράσινος κότινος. Τα βέλη και ο κότινος είναι εγγεγραμμένα εντός γαλανού τετραγώνου, ενώ το όλον σύμπλεγμα περιβάλλεται υπό πορφυρού κύκλου.”

Ναι σωστά διαβάσατε. Πρόκειται για τέσσερα επεκτεινόμενα βελη και όχι
για σταυρό! Γιατί όμως “τέσσερα επεκτεινόμενα βελη”? Τί κρύβουν?

Δείτε αυτόν τον επεκτεινόμενο σταυρό:
Λίγα λόγια για την φασιστική ιστορία του συμβόλου αυτού, του επεκτεινόμενου με τέσσερα βέλη σταυρού:

“In modern use the symbol has become associated with extremist right wing organisations after the Arrow Cross (Nyilaskereszt) symbol was used in Hungary in the 1930s as the symbol of the leading Hungarian fascist political party, the Arrow Cross Party. The symbol consists of two green double-ended arrows in a cross configuration on a white circular background, much like the German Nazi swastika. The arrow cross symbol remains outlawed in Hungary.”

πηγή:http://www.symbols.com/old/encyclopedia/28/2819.html

http://en.wikipedia.org/wiki/Arrow_Cross

Σύντομη μετάφραση:
“το σύμβολο αποτελείται απο δυό διπλής κατάληξης βέλη τοποθετημένα σε σχήμα σταυρού πάνω σε κυκλικό άσπρο φόντο, χρησιμοποιήθηκε σε φασιστικό κόμμα στην Ουγγαρία κατά την διάρκεια του μεσοπολέμου,(Arrow Cross Party, μοιάζει πολύ με την ναζιστική σβάστικα ,το σύμβολο είναι απαγορευμένο σήμερα στην Ουγγαρία)”

Και εδώ πληροφορίες για το ρατσιστικό Nantionalist Movement των ΗΠΑ που φέρει το ίδιο σύμβολο:
http://en.wikipedia.org/wiki/Nationalist_Movement

Παρακάτω δείτε τα επεκτεινόμενα βέλη στο σύμβολο της νεοναζιστικής Λίγκας του Αγίου Γεωργίου στην Αγγλία (League of St.George, ακολουθεί εικόνα από περιοδικό της οργάνωσης ονόματι “League Review”)
(Εκπληκτική ομοιότητα με το σύμβολο του ΛΑ.Ο.Σ.)

Λίγα λόγια εδώ για αυτή την νεοναζιστική οργάνωση της Αγγλίας:
http://en.wikipedia.org/wiki/League_of_Saint_George

Δείτε και τα επεκτεινόμενα βέλη στο περιοδικό της χρυσής αυγής:

Ερώτημα: Είναι όλα τυχαία? Είναι ο ΛΑ.Ο.Σ. φασιστικό κόμμα?
Αν όχι γιατι χρησιμοποιεί φασιστικό σύμβολο?

Τελικό συμπέρασμα:

Ο ΛΑ.Ο.Σ. χρησιμοποιεί στο έμβλημα του ένα σύμβολο φασισμού και νεοναζισμού όπως ο επεκτεινόμενος με τέσσερα βέλη σταυρός, σύμβολο που χρησιμοποιήθηκε σε φασιστικό κόμμα στην Ουγγαρία κατά την διάρκεια του μεσοπολέμου (Arrow Cross Party, το σύμβολο είναι απαγορευμένο σήμερα στην Ουγγαρία), αλλά και σε νεοναζιστικές οργανώσεις στην Αγγλία όπως η Λίγκα του Αγ.Γεωργίου και άλλες ρατσιστικές (υπέρ της υπεροχής της λευκής φυλής) οργανώσεις στην Αμερική (Nationalists movement). Χρησιμοποιήθηκε επίσης και από την Χρυσή Αυγή.
Το τι πρεσβεύει λοιπόν, το δείχνει με το σύμβολό του!

πηγή http://magnitis.blogspot.com/2009/10/blog-post_8985.html

Ανοιχτή επιστολή προς την συντακτική επιτροπή του «Konkret»

Ελληνική μυθολογία

Στο τεύχος σας 6/2009 δημοσιεύτηκε ένα άρθρο με τον τίτλο «στο όνομα του Λαού», σχετικά με την αθώωση του νεοναζί Πλεύρη από αθηναϊκό δικαστήριο. Με το παρόν θέλουμε να επιστήσουμε τη προσοχή σε ορισμένα ακραία λάθη του αρθρογράφου Eberhard Rondholz.

Μας εκπλήσσει από που και με πια στοιχεία εκφράζεται η αντίληψη ότι «η Ελλάδα άνηκε στις λίγες από τους γερμανούς καταχτημένες χώρες, στις οποίες οι εβραίοι σχεδόν παντού μπορούσαν να υπολογίσουν σε προστασία και βοήθεια».

Ακόμα χειρότερα: Αυτή η αντίληψη ενισχύει τον ήδη διαδεδομένο μύθο για τη τάχα μου βοήθεια και συμπαράσταση των χριστιανών ελλήνων προς τους εβραίους συμπατριώτες τους. Απαριθμούμε ορισμένα μόνο από την πληθώρα στοιχείων, ξεκινώντας από παλιότερα για να καταδείξουμε ότι ο αντιεβραϊσμός και αντισημιτισμός ήταν και είναι ένα από την σύσταση της ελληνικής κοινωνίας μέχρι σήμερα εποικοδομητικό στοιχείο της.

1) Πριν το Άουσβιτς. Το 1931 πραγματοποίησαν 2.000 έλληνες εθνικιστές ένα πογκρόμ στην εβραϊκή συνοικία Καμπελ της Θεσσαλονίκης. Η συνοικία καταστράφηκε εντελώς. 10.000 έλληνες εβραίοι αναγκάστηκαν να μετακομίσουν στην Παλαιστίνη για να σωθούν. Μερικά χρόνια νωρίτερα, μετά την καταστροφική πυρκαγιά του 1917 (στην οποία όλες σχεδόν οι εβραϊκές συνοικίες της Θεσσαλονίκης καταστράφηκαν), κατέσχεσε ο τότε πρωθυπουργός Βενιζέλος τις περιουσίες των ελλήνων εβραίων και τους επέτρεπε να ζουν μόνο έξω από το κέντρο της πόλης. Με ειδικούς νόμους, τους ανάγκασε να ασκούν τα εκλογικά τους δικαιώματα σε ξεχωριστά από τους υπόλοιπους πολίτες εκλογικά κέντρα, απαγόρεψε το Σάββατο σαν αργία τους και τους ανάγκασε να δεχτούν τη Κυριακή σαν αργία κλπ. Αυτά μόνο μερικά από τα μέτρα διακρίσεων που επεβλήθησαν.

Το αντιεβραϊκό μίσος ήταν τόσο παλιό όσο και οι πολυάριθμες σφαγές ενάντια στον εβραϊκό πληθυσμό στην περίοδο της επανάστασης των «ελλήνων» ενάντια στους Οθωμανούς, μια και οι εβραίοι θεωρούνταν ως φιλικοί προς τους Οθωμανούς (η γνωστότερη σφαγή ήταν αυτή της Τριπολιτσάς, όπου εξοντώθηκαν 32.000 εβραίοι και τούρκοι, σχεδόν όλα τα θύματα γυναικόπαιδα. Αυτή ακριβώς η σφαγή ενέπνευσε μάλιστα τόσο τον εθνικό ποιητή Σολωμό, που την εγκωμίασε ποιητικά με το ποίημα του «ο ύμνος για την ελευθερία» και που έγινε ο εθνικός ύμνος της Ελλάδας!)

2) Περίοδος της αντίστασης. Πριν το πόλεμο ζούσαν στην Ελλάδα 80.000 εβραίοι σε συνολικά 31 κοινότητες. Στο ολοκαύτωμα εξοντώθηκε από τους γερμανούς το 87% του εβραϊκού πληθυσμού, στην Θεσσαλονίκη μάλιστα το 96%. Η Ελλάδα ανήκει δηλαδή στις χώρες με τα μεγαλύτερα ποσοστά εξόντωσης (στην Δανία πχ. που σύμφωνα με τον αρθρογράφο δεν τους βοήθησε κανείς, εξοντώθηκε το 2%). Σημαίνει δηλαδή με αυτή τη λογική ότι αν οι έλληνες χριστιανοί «βοηθούσαν» λιγότερο, θα σωζόταν περισσότεροι?
Όχι φυσικά. Ο ελληνοχριστιανικός πληθυσμός όχι μόνο στην συντριπτική πλειοψηφία του δεν έδειξε το παραμικρό ενδιαφέρον για το πεπρωμένο των συμπατριωτών του αλλά και ότι σε πάρα πολλές περιπτώσεις χάρηκε για τις συλλήψεις των συμπατριωτών του και το αξιοποίησε μάλιστα με «κέρδος».

Η οργανωμένη αντίσταση (εαμ/ελας) όχι μόνο δεν κούνησε ούτε ένα δακτυλάκι της αλλά δεν έδωσε και την ελάχιστη σημασία στην εκτόπιση και εξόντωση. Στο σύνολο του αντιστασιακού τύπου (που έβγαινε τότε σε εκατοντάδες χιλιάδες αντίτυπα) δεν αναφέρονται ούτε με μια λέξη οι μαζικές συλλήψεις και οι εκτοπίσεις! Μέχρι σήμερα κρατούνται ερμητικά κλειστά στα αρχεία τους οι αποφάσεις των οργάνων του εαμ, του ελας και κκε σε σχέση με στάση τους να μην κάνουν τίποτε, μια και αυτή η στάση τους δεν ταιριάζει στους με επιμονή διαδεδομένους μύθους για ακηλίδωτη αντίσταση. Για αυτό καλύτερα να σκεπαστούν με το πέπλο της σιωπής…

Οι μεμονωμένες περιπτώσεις, που αναφέρει και ο αρθρογράφος (αλλά και άλλες, ακόμη και από τοπικές ομάδες του εαμ/ελας) που φυσικά αξίζουν όλο μας το σεβασμό και αναγνώριση ήταν μόνο από ιδιωτική ή τοπική πρωτοβουλία. Η στάση της απόλυτης πλειοψηφίας του χριστιανικού πληθυσμού απέναντι στους εκτοπισμούς και στο ολοκαύτωμα ήταν είτε ουδέτερη είτε θετική (λόγω του επικρατούντα αντισημιτισμού αλλά και λόγω των -μετά τους εκτοπισμούς – ακολουθούντων πλιάτσικων και κατασχέσεων των περιουσιών των ελλήνων εβραίων). Έτσι ούτε οι προσπάθειες του αρχιεπισκόπου δαμασκηνού αλλά και άλλων, δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν την εξόντωση σχεδόν του ήμισυ των εβραίων της Αθήνας (από τους 3.500 μόνο 1.800 σώθηκαν). Επομένως η έκφραση ότι «έσωσε τους περισσότερους αθηναίους εβραίους» είναι, τουλάχιστον από μαθηματικής πλευράς λάθος.

Στην υπόλοιπη Ελλάδα δεν ήταν καλύτερα. Στην Ρόδο πχ. από τους 2.200 εβραίους εξοντώθηκαν 2.000 (όταν εκεί το 2002 γινόταν η ανέγερση του μνημείου του ολοκαυτώματος, ήταν αυτό δυνατόν μόνο με την φύλαξή του από την αστυνομία επί 24ωρου βάσεως, λόγω των επιθέσεων ενάντια στούς εργάτες και στο κτίσμα από «αντιστεκόμενους» έλληνες.

Στα Ιωάννινα από τους 1.850 εξοντώθηκαν 1.860 (πριν 3 εβδομάδες καταστράφηκαν πάλι ταφόπετρες στο εκεί εβραϊκό νεκροταφείο, για τρίτη μέσα σε μερικούς μήνες φορά).
Σήμερα υπάρχουν μόνο 9 από τις 31 κοινότητες με ελάχιστα μέλη. Η εβραϊκή ζωή έχει σχεδόν εξαφανιστεί από την Ελλάδα. Αυτοί οι ακραίοι αριθμοί ήταν δυνατοί, γιατί ο πληθυσμός και η αντίσταση ΔΕΝ τους συμπαραστάθηκε και ΔΕΝ τους βοήθησε, όπως πχ. στην γειτονική Βουλγαρία (εκεί σώθηκε το 90% του εβραϊκού πληθυσμού).

3) η στάση του πληθυσμού. Στις 11 Ιουλίου του 1942 διέταξαν οι γερμανοί τους εβραίους της Θεσσαλονίκης, να μαζευτούν όλοι όσοι ήταν μεταξύ 18 και 45 χρονών, στην πλατεία ελευθερίας. Οι ελληνορθόδοξοι μαζεύτηκαν επίσης… εθελοντικά.. περίεργοι…μαζικά, για να απολαύσουν το θέαμα. Έτρωγαν ηλιόσπορα (παραδοσιακό έθιμο σε υπαίθριες εκδηλώσεις) και γλεντούσαν με τα «καψώνια» που έκαναν οι γερμανοί στους εβραίους, οι οποίοι έπρεπε να ανεχτούν όλους τους εξευτελισμούς σε μορφή γυμναστικής. Όταν κάποιος από τα θύματα τους δεν άντεχε και έπεφτε, έβαζαν τα σκυλιά τους κατά πάνω του, κάτω από τα γέλια των χριστιανών θεατών.

Όταν οι εβραίοι αναγκάστηκαν να φοράν το κίτρινο άστρο, έγραφε η «απογευματινή», εκφράζοντας τα συναισθήματα των αναγνωστών της „από τώρα θα είναι οι δρόμοι γεμάτοι φωτεινά αστέρια, που θα φοράνε οι σκατοεβραίοι».

Στην διάρκεια ακόμη της εκτόπισης των εβραίων της Κέρκυρας, εισέβαλε ο ελληνικός όχλος στην εβραϊκή συνοικία και επιβλήθηκε στο πλιάτσικο της. Ο δυναμισμός του ήταν τόσο ακραίος που ανάγκασε τους γερμανούς να βγάλουν ένα διάταγμα απειλώντας με εκτέλεση τους πλιατσικολόγους (ως γνωστό οι γερμανοί έκαναν ακόμη και τα μεγαλύτερα τους εγκλήματα με τάξη).

Οι ίδιες εικόνες στα Ιωάννινα, στη Ρόδο, στην Θεσσαλονίκη, για να αναφέρουμε μόνο τις μεγαλύτερες κοινότητες.

Στην Θεσσαλονίκη εκπλήρωσαν οι γερμανοί (για να κερδίσουν τη συνεργασία των ελλήνων) το επί 15 χρόνια ανοιχτό αίτημα τους και τους πρόσφεραν το παλιότερο εβραϊκό νεκροταφείο της Ευρώπης, με πάνω από 300.000 τάφους, ελεύθερο προς κατάσχεση και πλιάτσικο.

Μια εβδομάδα μετά την διορία μεταφοράς των λείψανων, εισόρμησαν οι χριστιανοί έλληνες στο νεκροταφείο και ξήλωσαν ότι μπορούσαν να κουβαλήσουν. Μέχρι και σήμερα συναντά κανείς ταφόπετρες από το νεκροταφείο, είτε σε σκάλες, είτε σε ταράτσες και τοίχους είτε σε αυλές σαν διακοσμητικό στοιχείο (έχτισαν μάλιστα με τις ταφόπετρες ακόμη και εκκλησία, τον άγιο Δημήτριο)

Συνολικά, κατασχέθηκαν και καταστράφηκαν 550.000 τμ. Πάνω στο νεκροταφείο κτίστηκε το αριστοτέλειο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Οι έλληνες καθηγητές και οι νέοι διδάσκουν και μαθαίνουν – επί λέξη – για την ζωή, πάνω στα λείψανα των εβραίων. Και κάπου-κάπου πραγματοποιούνται εκεί και τελετές απονομής τιμητικών τίτλων και μεταλλίων για ανθρωπισμό και άλλα επαγγέλματα…

«Όταν βγήκαν οι νόμοι της Νυρεμβέργης» γράφει η ιστορικός Ρένα Μόλχο «οι εβραίοι αφέθηκαν μόνοι και αβοήθητοι».

Σύμφωνα με τον Σταυριανό, ένα τρίτο του χριστιανικού πληθυσμού της Θεσσαλονίκης είχε κέρδος από την εκτόπιση και το ολοκαύτωμα, γύρω στα 50.000 άτομα. Όταν οι ελάχιστοι επιζώντες γύρισαν πίσω, δεν μπορούσαν να μπουν στα σπίτια τους, γιατί είχαν ήδη καταληφθεί. Επιζώντες και οι απόγονοι τους, περιγράφουν τις πολύχρονες δικαστές προσπάθειες τους, να πάρουν πίσω τα σπίτια τους! Με ελάχιστη επιτυχία. Μόνο 5% των επιζώντων και των απόγονων τους επανέκτησαν τα σπίτια τους. Από τα 12.000 κτίρια που κατασχέθηκαν, μόνο 300 επανήλθαν στους ιδιοκτήτες τους. Από αυτά μόνο 30 ήταν σε κατοικήσιμη κατάσταση (ανάμεσα στα αλλά και επειδή πολλοί έλληνες τα κατέστρεφαν, ή σκάβανε υπόγεια και τοίχους για να ανακαλύψουν «τις λίρες των εβραίων»). Από τα 2.300 μαγαζιά και επιχειρήσεις μόνο 50 επιστράφηκαν. Αυτοί οι αριθμοί λενε μόνο ότι ίσως ήταν καλύτερα για τους εβραίους της Θεσσαλονίκης εάν η ελληνική κοινωνία στέκονταν αδιάφορη απέναντι στην τύχη των εβραίων.

4) Σήμερα
Ακόμη και για σήμερα δεν μπορούμε να μιλάμε για αδιαφορία.
Στη διάρκεια της δίκης (περιλαμβανόμενης και της έφεσης) προσφέρθηκε η αντιεξουσιαστική εφημερίδα «Βαβυλωνία» σαν μάρτυρας υπεράσπισης του Πλεύρη, για να προστατέψει την «ελευθερία του λόγου», όπως έγραφε.

Στη διάρκεια της δίκης καλούσε η ελληνική αντιφα να μην υποστηριχτεί το ΚΙΣ διότι όπως έγραφε, πρόκειται για πράκτορες του Ισραήλ!

Στην διάρκεια της δίκης είχε μετατραπεί η ισραηλινή πρεσβεία σε λαϊκό προσκύνημα αριστερών και ακροαριστερών ομάδων, όπου σε εβδομαδιαία διαστήματα διαδήλωναν ενάντια στο Ισραήλ, λόγω του πόλεμου στην Γάζα.

Στη διάρκεια της δίκης βεβηλώνονταν συναγωγές (πχ. Βόλος) από ακροαριστερές ομάδες
με αντισημιτικά συνθήματα.

Όχι αδιαφορία αλλά απόλυτη συνένωση, σε ότι αφορά τους εβραίους, ισχύει ανάμεσα στον πληθυσμό και ανάμεσα στην αριστερά.

Για αυτό ακριβώς τον λόγο και για κανέναν άλλο δεν υπάρχουν ανοιχτές αντιπαραθέσεις σε αυτό το θέμα. Γιατί να τσακώνονται για την τύχη των εβραίων όταν υπάρχει ομοφωνία?

Και να ολοκληρώσουμε, το πασοκ με τον απαίσιο αντισημιτισμό του δεν στέκει μόνο του. Η εφημερίδα του ΚΚΕ ο ριζοσπάστης, δημοσιεύει στην ιστοσελίδα του – σύμφωνα με το σλόγκαν , μια εικόνα λεει περισσότερα από χίλια λόγια- εδώ και χρόνια σε κάθε ευκαιρία μια γραφική εικόνα, στην οποία τα άστρα της σημαίας των ηπα μετατρέπονται πρώτα σε άστρα του Δαβίδ και μετά σε αγκυλωτούς σταυρούς.

Η ριζοσπαστική εφημερίδα της αριστεράς «Πριν» του ΝΑΡ, του κόμματος στο οποίο ήταν υποψήφια η Jutta Ditfurth στις ευρωεκλογές του 1999, είχε σαν κύριο τίτλο της το 2006, «Εβραίοι δολοφόνοι θα πληρώσετε» κλπ., κλπ.

Ο αντισημιτισμός είναι σήμερα στην Ελλάδα (στην μορφή του αντισιωνισμού, αλλά όχι μόνο) μια από τις σημαντικότερες προϋποθέσεις για κέρδος μελών και δυναμώματος των αριστερών γραμμών. Με αφορμή τη διένεξη στην μέση ανατολή, βεβηλώνονται μνημεία ολοκαυτώματος, (πχ. το 2006 από το κκε στην Θεσσαλονίκη), λερώνονται συναγωγές, δυσφημίζεται το ΚΙΣ σαν πράκτορες κλπ. (ο στο κείμενο αναφερόμενος αντιφασίστας και ακούραστος αγωνιστής ενάντια στον αντισημιτισμό και ρατσισμό Ανδρέας Χριστινίδης ανήκει – πιο σωστά ανήκε* – στις ελάχιστες σταγόνες στον αντισημιτικό ωκεανό).
Η καταστροφική κατάσταση στην Ελλάδα σήμερα φαίνεται καθαρά και από τους επικριτές και τις καταγγελίες τους για την αθώωση του Πλεύρη από το αθηναϊκό δικαστήριο. Θεωρούν την απόφαση ντροπή γιατί αυτό θα βλάψει «την ελληνική δικαιοσύνη στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο» (αντί να χαίρονται… ότι κάτι είναι και αυτό).

Με φιλικούς χαιρετισμούς

Terminal 119
για την ατομική και κοινωνική αυτονομία,
Θεσσαλονίκη, 17.06.2009

*Ο Ανδρέας Χριστινίδης πέθανε σε ηλικία 78 ετών στις 2 Ιουνίου 2009 στην Αθήνα

ΥΓ. Η δημοσίευση του παρόντος στο περιοδικό σας είναι επιθυμητή, με τη προϋπόθεση όμως να μην περικοπεί αλλά να δημοσιευθεί ολόκληρo

http://www.cafemorgenland.net/archiv/2009/2009.08.16_greek_mythology_gr.htm