για την είσοδο της ακροδεξιας του ΛΑΟΣ στη νέα κυβέρνηση

Posted on Νοέμβριος 12, 2011 από

0


το σχόλιο του grassrootreuter

Διαβάζοντας στο διαδίκτυο βλέπω ότι δεν είναι λίγοι αυτοί που αναρωτιούνται γιατί τόση ησυχία τις τελευταίες μέρες στην Ελλάδα. Μέσα σε αυτούς ήμουν και εγώ, περιμένοντας να δω τις εξελίξεις στην χώρα , μετά την δήθεν παρατεταμένη ακυβερνησία των τελευταίων 5 ημερών. Για όσους από εμάς κατοικοεδρεύουμε στο εξωτερικό ίσως να υπάρχει μια δικαιολογία. Αναρωτιέμαι όμως ποια είναι η δικαιολογία όλων αυτών των υπερεπαναστικών μορφωμάτων της αριστεράς και της αντιεξουσίας , για αυτήν την κινηματική άπνοια.

Προφανώς εκεί στα καφενεία των Εξαρχείων ή στους καναπέδες των διαμερισμάτων, πολλοί από τους διάφορους αυτόκλητους σωτήρες της εργατικής τάξης και του λαού περίμεναν αμέτοχοι να δουν ποιες θα είναι οι εξελίξεις στην χώρα από τις ειδήσεις. Όπως έχουμε τονίσει πολλές φορές δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο τραγικό παράδειγμα αναφορικά με την φύση αυτής της αριστεράς ή των περισσοτέρων αναρχικών γκρουπούσκουλων. Περισσότερο από ποτέ , έχει κάνει την εμφάνιση της , η αδυναμία αυτών των ρευμάτων να παίξουν το ρόλο του πυροκροτητή ανατρεπτικών διαθέσεων ενάντια στο κυρίαρχο εποικοδόμημα (αλήθεια θα μπορούσε ποτέ κανείς εκτός από την κοινωνία την ίδια να παίξει αυτόν το ρόλο?)  . Αυτό φυσικά δηλώνει και θα συνεχίσει να δηλώνει στο μέλλον μονάχα ένα γεγονός. Την ιστορική παρακμή της πολιτικής (όποια μάσκα και να φοράει) και των ιδεολογιών.

Την ίδια ώρα λοιπόν που στην Ελλάδα και την Ευρώπη συμβαίνουν τα χειρότερα ας δούμε τι κάνουν οι λεγόμενες ριζοσπαστικές τάσεις?.  Ο σκουριασμένος αντιϊμπεριαλισμός από την μία στέλνει καράβια στην Γάζα για πολλοστή φορά  (με Έλληνες καπεταναίους που τόσο περηφανεύονται οι διάφοροι πατριώτες αριστεροί) θέλοντας έτσι να κερδίσει τις εντυπώσεις (απαιτώντας ακόμα μια φορά την καταστροφή του Ισραήλ καταδικάζοντας στην αβεβαιότητα 7.000.000 ανθρώπους). Από την άλλη η λεγόμενη αριστερά οργάνωνε την αντιπολίτευση της με απεργίες και πορείες φιάσκο , για την τάχα μου άμυνα της εργατικής τάξης απέναντι στην μνημονιακή πολιτική.

Ενώ το θέατρο του παραλόγου καλά κρατεί στον πλανήτη του λεγόμενου ριζοσπαστικού αντικαπιταλισμού , στους κόλπους της εξουσίας γίνονται σημαντικές ζυμώσεις για το ξεπέρασμα της  κρίσης που έχει επέλθει το καθεστώς μετά την μερική αποτυχία της κυβέρνησης Παπανδρέου. Ίσως πολλοί να πουν ότι η ιστορία επαναλαμβάνετε σαν φάρσα και να έχουν δίκιο. Αλλά δεν μπορώ να πω ότι μου προκάλεσε μεγάλη έκπληξη , τίποτα δεν μου προκαλεί άλλωστε στις εποχές που ζούμε , ότι η ακροδεξιά του ΛΑΟΣ έστω και προσωρινά γαντζώθηκε στην εξουσία , μάλλον αναμενόμενο ήταν. Απλά αξίζει να το σημειώσουμε ως υπενθύμιση  και για τον τελευταίο αφελή και κουφό, ότι τα παιδιά της χούντας , οι τραμπούκοι μαχαιροβγάλτες και οι νοσταλγοί του ολοκαυτώματος είναι πάντα μέρος των επιλογών του συστημικού σχεδιασμού. 

Όσοι πεισματικά αρνούνται να δουν τα γεγονότα από μια κριτική σκοπιά και μάλιστα δίχως ούτε μία πλέον  τάχα μου εναλλακτική πρόταση , έστω και για τα μάτια του κόσμου ανοίγουν διάπλατα τον δρόμο στον φασισμό. Όσο ο αντικαπιταλισμός της λεγόμενης ριζοσπαστικής  αριστεράς είναι μέσα στα πλαίσια του καπιταλισμού , όσο αρνούμαστε να δούμε τι πραγματικά συμβαίνει σήμερα δίχως να σπέρνουμε σύγχυση , (‘οπως παραδείγματος χάρη ο καπιταλισμός είναι οι διάφοροι τραπεζίτες και πλούσιοι) , τόσο θα ανοίγει διάπλατα ο δρόμος από την μεταπολίτευση στον φασισμό.

Όσοι σήμερα κρύβονται πίσω από αντιμνημονιακές κορόνες , είναι οι ίδιοι που αρνούνταν να πουν λέξη ,έστω και μια λέξη επί της ουσίας για τον ελληνικό επεκτατισμό και λοιπά ελληνικά εγκλήματα στα Βαλκάνια τις προηγούμενες δεκαετίες. Είναι οι ίδιοι που ευαγγελίζονται μια εθνική ανεξαρτησία-οικονομία τάχα μου σε φιλολαϊκή βάση. Να τους υπενθυμίσουμε ότι οι έννοιες Λαός και έθνος είναι πιο κοντά στις παραδόσεις του ναζισμού παρά σε αυτές ενός αριστερού κομμουνιστικού κινήματος.

Όσο για τους λεγόμενους εξεγερμένους (έστω στο μεγαλύτερο μέρος) (κουκουλοφόρους σύμφωνα με τα ΜΜΕ η τα κόμματα του καθεστώτος) δεν αποτελούν παρά ένα ακόμα εμπόρευμα , αυτό των εικόνων και του θεάματος για κινηματική χρήση ή και χρήση από τον καναπέ. Η έλλειψη οποιαδήποτε κριτικής σκέψης , οι επικίνδυνες λογικές του στυλ φάτε τους πλούσιους και τους τραπεζίτες  (λες και άμα κρεμάσουν τους κακούς πλούσιους ο καπιταλισμός θα πέσει , το πρόβλημα μας περιορίζετε  στα πρόσωπα) συμβάλουν και αυτοί σήμερα στην ολοκλήρωση της οικοδόμησης ενός νέου φασιστικού ολοκληρωτικού εγχειρήματος.

Το ποιο αστείο όμως από όλα είναι η εποχή που γίνονται όλα αυτά. Την εποχή των κοινωνικών δικτύων ‘οπως το tumblr , του dubstep , της μικρο-ηλεκτρονικής επανάστασης (όπως θα έγραφε και ένας γνωστός μου) , αναβιώνουν σκιάχτρα όπως αυτό της ελληνικής χούντας το 67-74.

Σε ολόκληρη την Ευρώπη ο φασισμός αποτελεί απειλή. Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στις επιλογές της μίας ή της άλλης κυβέρνησης , αλλά στην δική μας αδυναμία να αντιληφθούμε το κόσμο στον οποίο ζούμε , την καπιταλιστική δομική κρίση ως έχει και τελικά την αδυναμία μας να χαράξουμε μια στρατηγική για την επανεμφάνιση του ανταγωνιστικού κινήματος.

Ας αναλογιστούμε λοιπόν και ας κοιταχτούμε ειλικρινά στα μάτια , ανοίγοντας επιτέλους ένα δρόμο έστω και προσωρινά προς μια προοδευτική κατεύθυνση και την αναγέννηση του αντιφασιστικού κινήματος.

Θαη ήθελα να τελιώσω αυτό το σύντομο σχολιασμό για την συμμετοχή της ακροδεξιάς στην νέα κυβέρνηση φιάσκο ΠΑΣΟΚ ΝΔ ΛΑΟΣ , με ένα βίντεο από μια παλιότερη συγκέντρωση των τελευταίων, όπου παρελαυνουν πολλές γνωστές περσόνες της ακροδεξίας και του ναζισμού. Κάποιοι από τους οποίους έχουν και υπουργεία σήμερα , κάτι που σε πολλούς φαινόταν αδιανόητο 10 χρόνια πριν.

Ένα ευχαριστώ στο μπλογκ ενάντια στον αντισημιτισμό που μας υπενθύμισε την ύπαρξη του συγκεκριμένου βίντεο

Advertisements